Vertaling Schotse Liederen

Print Friendly, PDF & Email

Auld Lang Syne

Auld Lang Syne is een gedicht/lied van de Schotse dichter Robert Burns. De titel kan vertaald worden met ‘lang geleden’ of ‘vervlogen tijden’.Burns schreef naar eigen zeggen de tekst op uit de mond van een Schotse man en bewerkte die op de manier van oude Schotse balladen. Mogelijk baseerde hij zich mede op een eerdere versie van Robert Ayton. Hij leverde er ook een melodie bij, al is dat niet de melodie die nu gebruikt wordt. Deze melodie is wereldwijd bekend, ook in niet-Engelstalige landen, en is over het algemeen bekender dan de tekst.

Traditioneel wordt het lied gezongen bij de overgang van het oude naar het nieuwe jaar, in Schotland Hogmanay. De zangers staan daarbij in een kring; tijdens het eerste couplet houden zij elkaars hand vast, bij het tweede worden de armen in elkaar gehaakt en bij het derde beweegt de kring zich achtereenvolgens naar binnen en naar buiten. Met de emigratie van Schotten naar andere Engelstalige landen werd het lied, en daarmee ook de traditie, meegenomen.

Het lied is melancholiek van aard en wordt, ook bij andere gelegenheden dan Nieuwjaar, wel gebruikt als afscheidslied. De tekst verwijst naar de herinneringen aan oude tijden, waaraan men gezamenlijk terugdenkt onder het genot van een goed glas.

De Dagen van Weleer

Zou oude kennis vergeten moeten worden
en nooit voor de geest gebracht?
Zou oude kennis vergeten moeten worden
en de dagen van weleer?
 
[CHORUS:]
Voor de dagen van weleer, mijn lief,
voor de dagen van weleer,
zullen we nog een kopje aardigheid nemen,
voor de dagen van weleer.
 
En zeker zul je je pintkopje kopen!
En zeker zal ik de mijne kopen!
En we zullen nog een kopje aardigheid nemen,
voor de dagen van weleer.
 
[CHORUS]
 
Wij twee hebben rond de hellingen gerend,
en de mooie madeliefjes geplukt;
Maar we hebben vele zere voeten gewandeld,
sinds de dagen van weleer.
 
[CHORUS]
 
Wij twee hebben gepeddeld in de stroom,
van de morgenzon tot etenstijd;
Maar brede zeeën tussen ons hebben gebruld
sinds de dagen van weleer.
 
[CHORUS]
 
En er is een hand, mijn betrouwbare vriend!
En geef ons een hand van jou!
En we zullen een ware goedewilsproost doen,
op de dagen van weleer.

 

The Flower of Scotland

Het lied beschrijft de overwinning van de Schotse koning Robert the Bruce op koning Eduard II van Engeland in de Slag bij Bannockburn in 1314. De Schotten waren ver in de minderheid, maar wisten nu na jaren hun tirannen te verdrijven.

O Bloem van Schotland,
Wanneer zien we
Uw gelijke weer,
Die vochten en stierven
Voor uw kleine beetje heuvels en dalen,
En tegen hem op stonden,
Trotse Edward’s leger,
En hem terugstuurde naar huis,
Om nog eens na te denken.
De heuvels zijn nu kaal
En herfstbladeren
Liggen er dik en stil
Over land dat nu verloren is
Dat hen zo dierbaar was,
Die tegen hem op stonden
Trotse Edward’s leger,
En hem terugstuurde naar huis
Om nog eens na te denken.
Die dagen zijn verleden tijd
En in het verleden
Moeten ze blijven,
Maar we kunnen herrijzen,
en weer de natie zijn,
Die tegen hem op stonden
Trotse Edward’s leger,
En hem terugstuurde naar huis
Om nog eens na te denken.
O Bloem van Schotland,
Wanneer zien we
Uw gelijke weer,
Die vochten en stierven voor
Uw kleine beetje heuvels en dalen,
En tegen hem op stonden,
Trotse Edward’s leger,
En hem terugstuurde naar huis,
Om nog eens na te denken.